ΜΙΑ ΒΟΛΤΑ ΣΤΟ ΠΑΡΚΟ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΜΟΥ

Η αφορμή  για την δημιουργία του συγκεκριμένου ιστολογίου δόθηκε από το πρότζεκτ που αποφάσισα να ασχοληθώ στα πλαίσια του μαθήματος που παρακολουθώ στο πανεπιστήμιο ,Εθνογραφία & Πόλη,Κινήματα και Δημιουργικές Οικονομίες.Μέσα από τις μαρτυρίες ορισμένων ντόπιων κατοίκων και σε συνδυασμό με μια σειρά φωτογραφιών από μέρη που οι ίδιοι τόνισαν ότι έχουν σημαντική θέση στην καρδιά τους θα έρθουμε σε επαφή με την πόλη που μεγάλωσα και αγαπώ,την Λάρισα.

Το πρότζεκτ αυτό αφορά τον τρόπο με τον οποίο συνδέεται η πόλη με την μνήμη.

Όπως έχει υποστηρίξει ο Halbwachs ,ένας από τους κύριους εκπροσώπους αυτού του πλαισίου,  κάθε φορά που μια ομάδα εισάγεται σε ένα συγκεκριμένο χώρο, μεταμορφώνει τον τελευταίο σύμφωνα με την εικόνα της, αλλά την ίδια στιγμή και η ίδια η ομάδα προσαρμόζεται στην υλικότητα που της αντιστέκεται.  Ο τόπος έχει δεχθεί το αποτύπωμα της ομάδας και αντιστρόφως. Γενικά μπορούμε να θεωρήσουμε ότι μια μνήμη είναι κοινωνική ή συλλογική επειδή τη μοιράζεται μια ομάδα ατόμων, επειδή τα άτομα αυτά έζησαν μαζί το ίδιο γεγονός ή επειδή εκφράζει συμβολικά τους τρόπους οργάνωσης μιας κοινωνίας. Η συλλογική μνήμη είναι αυτό που μένει από το παρελθόν στο πλαίσιο του βιώματος των ομάδων ή ως αυτό που οι ομάδες δημιουργούν με το παρελθόν τους. Παρόλο που η μνήμη ξεκινά ως μια προσωπική εμπειρία, στην πορεία διαμορφώνεται ως κάτι πολύ ευρύτερο, εφόσον οι προσωπικές μνήμες σχηματίζονται και μετασχηματίζονται μέσα σε ένα συγκεκριμένο, κοινωνικό, πλαίσιο αναφοράς.

Έτσι, η έρευνα μου έχει στηριχθεί στην συλλογική μνήμη και το πως αυτή συνδέεται με έναν τόπο και με τους ανθρώπους ,στο πώς ,δηλαδή μια συγκεκριμένη ομάδα  αντιλαμβάνεται έναν χώρο, τι σημασία έχει για αυτούς , ποια συναισθήματα ή και αναμνήσεις τους προκαλεί , τους τρόπους με τους οποίους αξιοποιούν αυτόν τον χώρο